Βρισκόμαστε στη Βαβυλώνα του 6ο αιώνα π.Χ., στην ακμή της Βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας υπό την ηγεμονία του Ναβουχοδονόσορ, και σε μια εποχή που οι κυριότεροι επεκτατικοί πόλεμοι είχαν ολοκληρωθεί με επιτυχία. Ο μεγάλος μονάρχης είχε συγκεντρώσει άφθονο πλούτο, είχε χτίσει μια μεγαλοπρεπή πρωτεύουσα και θεωρούσε ότι μπορούσε να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του με άνεση και ευτυχία.
Σε αυτή ακριβώς τη φάση ο Θεός δείχνει στον Ναβουχοδονόσορ ένα ενύπνιο το οποίο τον συγκλόνισε, καθώς προανήγγειλε μια εξαιρετικά ταπεινωτική εξέλιξη στη ζωή τού αλαζόνα μονάρχη. Σε αυτό το ενύπνιο, ο Ναβουχοδονόσορ παρομοιαζόταν με ένα ψηλό δέντρο, με πλούσιο φύλλωμα και καρπό το οποίο όμως αιφνιδίως κόπηκε με θεϊκή διαταγή (το περιστατικό εξιστορείται στο 4ο κεφάλαιο του βιβλίου του Δανιήλ).
Ο προφήτης Δανιήλ, που υπηρετούσε στην αυλή του βασιλιά, ερμήνευσε το ενύπνιο προαναγγέλοντας μια περίοδο «επτά καιρών» κατά την οποία ο Ναβουχοδονόσορ θα έχανε τα λογικά του και θα συμπεριφερόταν σαν ζώο: θα τρεφόταν με χορτάρι, θα ζούσε στο ύπαιθρο εκτεθειμένος στις καιρικές συνθήκες και θα συναναστρεφόταν με τα άγρια ζώα.
«θέλεις διωχθή εκ των ανθρώπων και μετά των θηρίων του αγρού θέλει είσθαι η κατοικία σου, και θέλεις τρώγει χόρτον ως οι βόες και υπό της δρόσου του ουρανού θέλεις βρέχεσθαι· και επτά καιροί θέλουσι παρέλθει επί σε, εωσού γνωρίσης ότι ο Ύψιστος είναι Κύριος της βασιλείας των ανθρώπων και εις όντινα θέλει, δίδει αυτήν» (Δαν. δ’ 25)
Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι κάτι τέτοιο μόνο σε μια μυθική αφήγηση θα συνέβαινε. Σήμερα όμως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι η κατάσταση παραφροσύνης στην οποία περιήλθε ο Ναβουχοδονόσορ, χαρακτηρίζεται ιατρικώς ως βοανθρωπία (βους + άνθρωπος). Πρόκειται για μια νευροψυχολογική διαταραχή κατά την οποία ένας άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του ότι είναι κάποιο βοοειδές ζώο, και συμπεριφέρεται ανάλογα.
Η βοανθρωπία είναι μια μορφή κλινικής ζωανθρωπίας, που είναι μια γενικότερη κατηγορία σπάνιων παραληρηματικών διαταραχών στις οποίες οι ασθενείς αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως ζώο.
- Οι κλινικές εκδηλώσεις της βοανθρωπίας είναι συνοπτικά οι εξής:
- Το άτομο περπατάει στο έδαφος με τα τέσσερα άκρα του.
- Σταματάει την ομιλία και χρησιμοποιεί μουγκρητά.
- Αναπτύσσει προτίμηση για τροφές όπως το γρασίδι και ο σανός («θέλεις τρώγει χόρτον ως οι βόες»).
- Μπορεί να ενωθεί με ένα κοπάδι βοοειδών για να περιπλανάται και να βόσκει («μετά των θηρίων του αγρού θέλει είσθαι η κατοικία σου»).
(Περισσότερες πληροφορίες: https://www.icliniq.com/articles/emotional-and-mental-health/boanthropy)
Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι θα ήταν λάθος να αποδώσουμε τα περιστατικά βοανθρωπίας που είναι γνωστά σήμερα, στην ίδια αιτία που προκάλεσε κάτι τέτοιο στον Ναβουχοδονόσορ.
Ιατρικώς η αιτία της βοανθρωπίας δεν είναι ξεκάθαρη· θεωρείται ότι μπορεί να είναι μια διαφορετική πτυχή άλλων νευροψυχολογικών διαταραχών, όπως η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή.
Στην περίπτωση του Ναβουχοδονόσορ όμως είναι σαφές ότι η αιτία αυτού που έπαθε, καθώς και της επαναφοράς του, ήταν η θεϊκή παρέμβαση.
Αυτό όμως που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι η βιβλική περιγραφή παρουσιάζει με εκπληκτική ακρίβεια τα κλινικά συμπτώματα της βοανθρωπίας τα οποία καταγράφει και η σύγχρονη ιατρική. Με τη βοήθεια της επιστήμης λοιπόν, είμαστε σε θέση σήμερα να γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι η συγκεκριμένη αναφορά της Αγίας Γραφής δεν κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αλλά προσομοιάζει καταγεγραμμένη συμπτωματολογία της σύγχρονης ιατρικής.
Τελικά, η ταπείνωση του Ναβουχοδονόσορ και η μετάνοιά του, είχαν σαν αποτέλεσμα όχι μόνο την επαναφορά του στη βασιλεία με περισσότερη μεγαλειότητα, αλλά και μια διακήρυξη από τα χείλη ενός τέτοιου ανθρώπου που αγγίζει κι όλους εμάς μέχρι σήμερα:
«…πάντα τα έργα αυτού (του Θεού) είναι αλήθεια και αι οδοί αυτού κρίσις, και τους περιπατούντας εν τη υπερηφανία δύναται να ταπεινώση» (Δαν. δ’ 37)
Η ομάδα «Χριστιανισμός & Επιστήμη»
www.christianity-science.gr
