Τρέχουν οι άνθρωποι από εκκλησία σε εκκλησία για να δουν καλό, για να ευλογηθούν και τελικά να σωθούν. Όταν δεν αναπαύονται σε μια εκκλησία, πηγαίνουν σε άλλη και όταν δε βρουν και στην άλλη αυτό που θέλουν, ψάχνουν να βρουν κάποια άλλη. Βεβαίως και οι λειτουργοί χαίρονται να βλέπουν μεγάλο ακροατήριο και για αυτό κάνουν ό,τι μπορούν για να είναι η εκκλησία τους φιλόξενη και αποτελεσματική. Πολλές φορές διαφημίζουν και θαύματα και αγαθοεργίες και έργα αγάπης για να προσελκύσουν ψυχές και να τις πάρουν στην εκκλησία τους.
«Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού· οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ’ εκ Θεού εγεννήθησαν.»Κατά Ιωάννην α΄12-13
Αυτό τον μήνα, θα μας δώσουν την μαρτυρία τους τα αδέλφια μας Γιώργος Αλεξίου και Ζωή Σκαρίμπα, ένα χριστιανικό ζευγάρι από την εκκλησία της Λαμίας.
Κατά τη χρονική περίοδο από 1 έως 11 Απριλίου 2026, πραγματοποιήθηκε μια επανδρωμένη διαστημική πτήση προσέγγισης της Σελήνης, με το όνομα Artemis II. Ήταν η πρώτη τέτοιου είδους επανδρωμένη πτήση από το 1972 (αποστολή Apollo 17). Η συγκεκριμένη διαστημική αποστολή είναι μέρος ενός γενικότερου προγράμματος με το όνομα Artemis, το οποίο έχει ως στόχο του την επιστροφή των ανθρώπων στη Σελήνη, μετά από την πρώτη ιστορική προσσελήνωση της αποστολής Apollo 11 το 1969 και την τελευταία το 1972 (Apollo 17).
«Όλων δε το τέλος πλησίασε ζήστε, λοιπόν, με σωφροσύνη…» (Α' Πέτρου 4:7)
Καθώς ο κόσμος οδηγείται με ταχύτητα προς την αβεβαιότητα, η Αγία Γραφή καλεί όλους τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι το τέλος είναι πολύ κοντά. Στο προηγούμενο μέρος είδαμε ότι, εκείνους που δεν έχουν ακόμη αποδεχτεί την πρόσκληση του Χριστού για αιώνια ζωή, ο Λόγος του Θεού τους καλεί σε μετάνοια και πίστη στον Ιησού Χριστό και στο ευαγγέλιο για σωτηρία.
Πόσο διψάω για την παρουσία του Θεού στη ζωή μου;
Το πρώτο βήμα στο να εξετάσω τη σχέση μου με τον Θεό, είναι να δω μέσα μου πόση δίψα έχω για την παρουσία Του. Πόση προσμονή έχει η καρδιά μου να έρθει σε συνάντηση μαζί Του. Ο Δαβίδ το κατάλαβε αυτό βαθιά. Είχε καταλάβει ότι έχει να κάνει με έναν ζωντανό Θεό και δεν έβλεπε την ώρα να έρθει και να σταθεί και να φανεί μπροστά Του.
Aν ο Ιησούς είχε πεθάνει επάνω στο σταυρό του Γολγοθά, (χωρίς να έχει κάνει κακό ποτέ σε κανέναν) και δεν είχε αναστηθεί, το κήρυγμα του Ευαγγελίου θα ήταν απλώς μια πολύ ωραία διδασκαλία -και μάλιστα ασυγκρίτως εξαιρετική συγκρινόμενη με οποιαδήποτε άλλη- αλλά δεν θα ήταν μια ζωντανή διδασκαλία.
“Και αύτη είναι η επαγγελία, την οποίαν ηκούσαμεν απ' αυτού και αναγγέλλομεν προς εσάς, ότι ο Θεός είναι φως και σκοτία εν αυτώ δεν υπάρχει ουδεμία. Εάν είπωμεν ότι κοινωνίαν έχομεν μετ' αυτού και περιπατώμεν εν τω σκότει, ψευδόμεθα και δεν πράττομεν την αλήθειαν· εάν όμως περιπατώμεν εν τω φωτί, καθώς αυτός είναι εν τω φωτί, έχομεν κοινωνίαν μετ' αλλήλων, και το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας.” Α΄ Ιωάννου α΄5-7
Αυτό τον μήνα, θα μας δώσει την μαρτυρία του, ο αδελφός μας Πολύβιος Κανέτης.
Στην εποχή μας προβάλλεται έντονα η ιδέα ότι ο άνθρωπος μπορεί να πλουτίσει γρήγορα, εύκολα και χωρίς κόπο. Μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και διάφορους “influencers”, παρουσιάζεται μια εικόνα επιτυχίας που υπόσχεται άμεσο κέρδος και εύκολη ζωή. Πίσω όμως από αυτή την εικόνα κρύβεται μια μεγάλη πλάνη: η απάτη του εύκολου πλουτισμού.
«Όλων δε το τέλος πλησίασε ζήστε, λοιπόν, με σωφροσύνη…» (Α' Πέτρου 4:7)
Σε έναν κόσμο γεμάτο με περισπασμούς της καθημερινότητας η φωνή του Θεού απευθύνει ένα επείγον μήνυμα: «το τέλος όλων πλησίασε». Αυτό το μήνυμα δεν είναι μόνο μια προειδοποίηση, αλλά και μια πρόσκληση για μετάνοια, πίστη και αιώνια ζωή κοντά στον Θεό. Στο προηγούμενο μέρος είδαμε ότι αυτή η αναγγελία απευθύνεται τόσο στους πιστούς όσο και σε εκείνους που δεν έχουν ακόμη αποδεχτεί την πρόσκληση του Χριστού για αιώνια ζωή. Ειδικότερα η Γραφή λέει…
