«Ο Θεός ΕΙΝΑΙ αγάπη»
Η αγάπη είναι ίσως η πιο συχνή λέξη στους στίχους των τραγουδιών αλλά και στα μηνύματα που στέλνουν οι άνθρωποι ο ένας στον άλλον, ιδιαίτερα στην ηλεκτρονική εποχή που ζούμε. Ταυτόχρονα όμως, είναι ίσως και η πιο παρεξηγημένη λέξη καθώς τείνει να χάσει το νόημα και το περιεχόμενό της. Όσο περισσότερο την αναφέρει κανείς τόσο λιγότερο την εννοεί και τόσο λιγότερο τον πιστεύει και το άλλο πρόσωπο. Για να γυρίσουμε όμως στο πραγματικό περιεχόμενο της αγάπης, θα πρέπει να κατανοήσουμε πως εννοεί την αγάπη ο Θεός.
«Και ημείς εγνωρίσαμεν και επιστεύσαμεν την αγάπην την οποίαν έχει ο Θεός προς ημάς. Ο Θεός είναι αγάπη, και όστις μένει εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ. Εν τούτω είναι τετελειωμένη η αγάπη μεθ’ ημών, διά να έχωμεν παρρησίαν εν τη ημέρα της κρίσεως, διότι καθώς εκείνος είναι, ούτω και ημείς είμεθα εν τω κόσμω τούτω.» Α΄ Ιωάν. δ:16-17
Εδώ βλέπουμε η αγάπη του Θεού συνδέονται με τις λέξεις “γνωριμία” και “πίστη”. Πιστεύω δηλαδή στην αγάπη του Θεού και την γεύομαι, την απολαμβάνω. Πληροφορούμαστε όμως και για κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό. Ο Θεός δεν έχει απλά αγάπη. ΕΙΝΑΙ αγάπη! Η αγάπη δεν είναι δηλαδή ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά τού χαρακτήρα του Θεού, αλλά είναι ο τρόπος που ο ίδιος ο Θεός υπάρχει! Δεν είναι δηλαδή μια αγάπη που την έχει ο Θεός γιατί είδε κάτι καλό επάνω μας ή γιατί τα έργα μας, ο χαρακτήρας μας, οι σκέψεις μας τον έκαναν να μας αγαπήσει. Μας αγαπάει άλογα, χωρίς λογική! Έτσι γιατί το θέλει. Έτσι γιατί αυτή είναι η φύση Του! Το θαυμαστό είναι ότι ο Θεός μέσα από αυτήν την τέλεια αγάπη του στη ζωή μας, θέλει να μας δώσει παρρησία για τη μέρα της κρίσεως αλλά και πληροφορία ότι αυτό που ο Θεός είναι (αγάπη) είμαστε και εμείς μέσα στον κόσμο όταν Αυτός κατοικεί μέσα μας. Η αγάπη λοιπόν είναι Χριστοκεντρική. Δεν είναι ένα συναίσθημα αλλά το αποτέλεσμα της πίστης, της γνωριμίας και της εγκατοίκησης του Θεού μέσα μας.
«Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον. Επειδή δεν απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον διά να κρίνη τον κόσμον, αλλά διά να σωθή ο κόσμος δι’ αυτού.» Ιωάν. γ:16-17
Η αγάπη του Θεού δεν είναι παθητική και αδιάφορη. Ούτε είναι χωρίς σκοπό και σχέδιο. Η αγάπη του Θεού τον κάνει να παίρνει πρωτοβουλίες και να παρεμβαίνει στον κόσμο γιατί έχει έναν σκοπό. Να μην χαθεί ο άνθρωπος αλλά να έχει ζωή αιώνιο. Η φράση «έδωκε τον Υιόν αυτού» μας δείχνει ότι αγάπη του Θεού συνδέεται με θυσία. Η αγάπη δηλαδή έχει κόστος. Η αγάπη επίσης του Θεού δεν έχει σκοπό να κρίνει τον άνθρωπο και να του δείξει πόσο αμαρτωλός είναι αλλά έχει σκοπό να τον σώσει. Η αγάπη δηλαδή δεν κατακεραυνώνει, δεν απογοητεύει, δεν κόβει τα φτερά, αλλά το αντίθετο. Δίνει διέξοδο, προοπτική και φως στη ζωή του ανθρώπου.
«Εν τούτω είναι η αγάπη, ουχί ότι ημείς ηγαπήσαμεν τον Θεόν, αλλ’ ότι αυτός ηγάπησεν ημάς και απέστειλε τον Υιόν αυτού ιλασμόν περί των αμαρτιών ημών. Αγαπητοί επειδή ούτως ηγάπησεν ημάς ο Θεός και ημείς χρεωστούμεν να αγαπώμεν αλλήλους.» Α΄ Ιωάν. 4:10-11
Δεν είμαστε εμείς που αγαπήσαμε τον Θεό, αλλά το αντίθετο. Αυτός ήταν που μας αγάπησε πρώτος και έστειλε τον Υιό Του για τις αμαρτίες μας. Η ιστορία όμως της αγάπης του Θεού δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζεται με το κάλεσμα του Θεού να κάνουμε και εμείς το ίδιο στους άλλους ανθρώπους. Δεν κρατάω δηλαδή για τον εαυτό μου την αγάπη που δέχομαι αλλά τη διοχετεύω στους άλλους ανθρώπους. Καλούμαστε με άλλα λόγια, να γίνουμε αγωγοί μέσα από τους οποίους η αγάπη του Θεού θα περνάει και θα φανερώνεται στον κόσμο. Για το λόγο αυτό, καλούμαστε να βλέπουμε τους άλλους μέσα από τα μάτια του Θεού, αγαπώντας τους. Η αγάπη που γευόμαστε από τον Θεό δεν είναι ένα λάφυρο για το οποίο καυχόμαστε και το οποίο κρατάμε για τον εαυτό μας. Η αγάπη, είναι αγάπη μόνο όταν δίνεται.
«Ίδετε οποίαν αγάπην έδωκεν εις ημάς ο Πατήρ, ώστε να ονομασθώμεν τέκνα Θεού. Διά τούτο ο κόσμος δεν γνωρίζει ημάς, διότι δεν εγνώρισεν αυτόν. Αγαπητοί, τώρα είμεθα τέκνα Θεού, και έτι δεν εφανερώθη τι θέλομεν είσθαι, εξεύρομεν όμως ότι όταν φανερωθή, θέλομεν είσθαι όμοιοι με αυτόν, διότι θέλομεν ιδεί αυτόν καθώς είναι.» Α΄ Ιωάν. γ:1-2
Ο Πατέρας έδωσε τον Υιό και με τον τρόπο αυτό έδειξε την αγάπη Του στον άνθρωπο. Η υιοθεσία μας μέσω του Υιού, είναι το αποκορύφωμα της αγάπης του Πατέρα. Ένας φυσιολογικός πατέρας σήμερα οραματίζεται τα καλύτερα για το παιδί του. Πόσο μάλλον ο ουράνιος Πατέρας. Τώρα απολαμβάνουμε αυτήν την πατρική αγάπη, γνωρίζοντας κατά μέρος. Η αγάπη Του είναι τόσο μεγάλη που στα σχέδιά Του οραματίζεται να γίνουμε όμοιοι με Αυτόν και να βλέπουμε το πρόσωπό Του διαπαντός καθώς είναι! Θα τον βλέπουμε ‘‘Καθώς είναι’’. Πως δηλαδή; Κατά το ‘‘Ο Θεός ΕΙΝΑΙ αγάπη’’. Θα κατανοήσουμε δηλαδή στην πληρότητά του, αυτό το ΕΙΝΑΙ του Θεού, που υπάρχει μέσα στην αγάπη! Εκεί μέσα όλα τελειώνουν και ‘‘κοινωνεί’’ ο άνθρωπος με τον Θεό απολαμβάνοντας την αγάπη μέσα στην πληρότητά της.
«Ο Θεός όμως πλούσιος ων εις έλεος, διά την πολλήν αγάπην αυτού με την οποίαν ηγάπησεν ημάς, και ενώ ήμεθα νεκροί διά τα αμαρτήματα, εζωοποίησεν ημάς μετά του Χριστού• κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι…» Εφεσ. β:4-5
Η αγάπη του Θεού δεν έρχεται ως ανταμοιβή των καλών μας έργων και πνευματικών κατορθωμάτων. Η αγάπη του Θεού έρχεται στη ζωή μας γιατί αυτός ο Θεός είναι γεμάτος έλεος και για το λόγο αυτό αρέσκεται στο να ελεεί. Είδε τη νεκρή ζωή μας, τα σκοτάδια μας, τα αδιέξοδά μας και ήρθε και μας ζωοποίησε ενώ εμείς είμασταν ήδη μακριά από Αυτόν, νεκροί μέσα στην αμαρτία μας. Δεν έχουμε λοιπόν πουθενά να καυχηθούμε παρά μόνο στη χάρη του Θεού.
«Φυλάξατε εαυτούς εις την αγάπην του Θεού, προσμένοντες το έλεος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εις ζωήν αιώνιον.» Ιούδ. 1:21
Καλούμαστε να επιμεληθούμε και να φυλάξουμε τους εαυτούς μας μέσα στην αγάπη του Θεού. Πως φυλάω τον εαυτό μου; Εξετάζοντας καθημερινά αν η αγάπη του Θεού κατοικεί πλούσια μέσα μου. Η προτροπή επίσης είναι να έχουμε το θάρρος μας στο έλεος του Ιησού στην πορεία της ζωής μας, καθώς προσμένουμε την αιώνια ζωή.
«Φόβος δεν είναι εν τη αγάπη, αλλ’ η τελεία αγάπη έξω διώκει τον φόβον, διότι ο φόβος έχει κόλασιν, και ο φοβούμενος δεν είναι τετελειωμένος εν τη αγάπη.» Α΄ Ιωάν. 4:18
Βλέπουμε παραδόξως εδώ, ότι το αντίθετο του φόβου δεν είναι η ανδρεία, αλλά η αγάπη. Στοιχείο του φόβου είναι η κόλαση, το σκοτάδι. Στοιχείο της αγάπης είναι η παρουσία του Θεού, το φως. Όταν λοιπόν απουσιάζει το φως, εμφανίζεται ο φόβος. Όταν όμως εμφανίζεται το φως της αγάπης του Θεού, εκεί ο φόβος φεύγει. Στη βασιλεία των ουρανών δεν θα υπάρχει ο ήλιος γιατί ο Κύριος θα φέγγει και θα είναι το φως. Αυτός που ΕΙΝΑΙ το φως, είναι και αυτός που ΕΙΝΑΙ αγάπη. Άρα το φως θα ταυτίζεται με την αγάπη.
Λευτέρης Τοπάλογλου
Κοζάνη
