Από τον Φυσικομαθηματικό Μπλεζ Πασκάλ,στον Χημικό και Μικροβιολόγο Λουί Παστέρ. Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη της εποχής που θέλει οι σοβαροί επιστήμονες να είναι άθεοι, στην παρούσα σειρά μελετάμε και παρουσιάζουμε τη ζωή μεγάλων επιστημόνων που καθόρισαν την εξέλιξη της επιστημονικής γνώσης και παράλληλα είχαν μια πολύ βαθιά πίστη προς τον Δημιουργό Θεό της Βίβλου.

Η ιστορία της επιστήμης είναι πλούσια με ιστορίες σπουδαίων ανθρώπων που όχι μόνο έφεραν επανάσταση στους τομείς τους αλλά και διατήρησαν βαθιά πίστη στο Θεό η οποία και διαμόρφωσε την προσέγγισή τους προς την έρευνα. Αυτοί οι πρωτοπόροι δεν ήταν απλώς εξαιρετικοί στις επιστημονικές τους αναζητήσεις· πίστευαν επίσης ότι το έργο τους ήταν ένας τρόπος να αποκαλύψουν τη θεϊκή τάξη του σύμπαντος. Για αυτούς, η επιστήμη ήταν ένα μονοπάτι στην κατανόηση της δημιουργίας του Θεού και οι θρησκευτικές τους πεποιθήσεις τροφοδότησαν το πάθος τους για εξερεύνηση και καινοτομία.

«Πάσα πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλασφημία ας αφαιρεθή από σας μετά πάσης κακίας· γίνεσθε δε εις αλλήλους χρηστοί, εύσπλαγχνοι, συγχωρούντες αλλήλους, καθώς ο Θεός συνεχώρησεν εσάς διά του Χριστού» (Εφεσίους δ’ 31-32)

«Διότι καθώς το σώμα είναι ένα και έχει μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, είναι ένα σώμα, ούτω και ο Χριστός» (Α’ Κορ. ιβ’ 12).