Στο προηγούμενο άρθρο, βασισμένοι πάνω στη πρόσφατη συζήτηση που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο με τίτλο «The Origin of Everything»1, είδαμε ότι η σύγχρονη κοσμολογία παρέχει ισχυρές ενδείξεις πως το σύμπαν είχε αρχή και ότι οι φυσικές σταθερές εμφανίζονται εντυπωσιακά ρυθμισμένες για να επιτρέπουν την ύπαρξη ζωής. Το επόμενο ερώτημα είναι ακόμη πιο προσωπικό: Πώς εμφανίστηκε η ίδια η ζωή;
Το 1952 οι Stanley Miller και Harold Urey πραγματοποίησαν ένα από τα πιο γνωστά πειράματα στην ιστορία της επιστήμης. Προσπάθησαν να αναπαραστήσουν τις συνθήκες της αρχέγονης Γης και να δείξουν πώς θα μπορούσαν να σχηματιστούν τα δομικά συστατικά της ζωής. Τα αποτελέσματά τους προκάλεσαν μεγάλο ενθουσιασμό.
Ωστόσο, την ίδια περίπου περίοδο, μια άλλη ανακάλυψη επρόκειτο να αλλάξει ριζικά την κατανόησή μας για τη ζωή. Οι Watson και Crick αποκάλυψαν τη δομή του DNA. Από τότε η επιστήμη ανακάλυψε ότι το DNA δεν είναι απλώς ένα χημικό μόριο αλλά ένα σύστημα αποθήκευσης και μετάδοσης πληροφοριών εκπληκτικής πολυπλοκότητας.
Οι επιστήμονες τονίζουν ότι το πρόβλημα της προέλευσης της ζωής δεν αφορά μόνο την παραγωγή των χημικών συστατικών ενός κυττάρου. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς όλα αυτά τα μέρη οργανώθηκαν σε ένα λειτουργικό σύνολο.
Ο James Tour χρησιμοποιεί ένα απλό παράδειγμα: αν αποσυναρμολογήσουμε έναν κινητήρα αυτοκινήτου μέχρι και την τελευταία βίδα, δεν θα περιμέναμε ότι τα εξαρτήματα θα επανασυναρμολογηθούν μόνα τους, ακόμη κι αν τα ανακινήσουμε για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Η δυσκολία δεν βρίσκεται μόνο στην κατασκευή των εξαρτημάτων αλλά κυρίως στην οργάνωση και την λειτουργική συνδεσμολογία τους.
Επιπλέον, υπάρχει το γνωστό πρόβλημα της αλληλεξάρτησης. Το DNA χρειάζεται το κύτταρο για να διαβαστεί και να λειτουργήσει, ενώ το κύτταρο χρειάζεται το DNA για να κατασκευαστεί και να συντηρηθεί. Το ένα προϋποθέτει το άλλο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η έννοια της πληροφορίας. Όταν συναντούμε ένα μήνυμα, ένα βιβλίο, έναν κώδικα υπολογιστή ή ένα οργανωμένο σύστημα συμβόλων, γνωρίζουμε από την καθημερινή εμπειρία ότι πίσω από αυτά βρίσκεται κάποιος νους. Γι’ αυτό και ο Bill Gates είχε παρατηρήσει ότι το DNA μοιάζει με ένα πρόγραμμα υπολογιστή, μόνο που είναι πολύ πιο σύνθετο από οτιδήποτε έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος.
Στην αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης, οι επιστήμονες εξετάζουν ραδιοσήματα αναζητώντας οργανωμένη πληροφορία. Η παρουσία πληροφορίας θεωρείται ένδειξη νοημοσύνης. Το ίδιο ερώτημα τίθεται και για τη βιολογική πληροφορία που συναντούμε μέσα σε κάθε ζωντανό κύτταρο.
Γένεσις 1:3
«Και είπεν ο Θεός, Γενηθήτω φώς· και έγεινε φώς·»
Ο Δημιουργικός Νους προφέρει Λόγο και αυτός υλοποιείται!!
Τέλος, οι ομιλητές επισημαίνουν κάτι που συχνά παραβλέπεται. Πολλοί θεωρούν ότι ο χρόνος λύνει το πρόβλημα της προέλευσης της ζωής. Στην πραγματικότητα, ο χρόνος λειτουργεί συνήθως αντίστροφα. Τα πάντα τείνουν να φθείρονται και να αποσυντίθενται. Τα μόρια RNA διασπώνται γρήγορα, οι πρωτεΐνες έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής και κάθε οργανωμένο σύστημα χρειάζεται συνεχή συντήρηση.
Η Βίβλος περιγράφει έναν κόσμο που υπόκειται στη φθορά. Παράλληλα όμως μαρτυρεί ότι πίσω από τη ζωή βρίσκεται ο Δημιουργός. Όπως διαβάζουμε στις Πράξεις 17:28, «διότι εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν».
Η επιστήμη συνεχίζει να ερευνά τα μεγάλα ερωτήματα. Όμως όσο περισσότερο ανακαλύπτουμε την πολυπλοκότητα του σύμπαντος και της ζωής, τόσο περισσότερο πολλοί ερευνητές διαπιστώνουν ότι η πραγματικότητα μοιάζει να αντανακλά όχι τυφλή αδιαφορία, αλλά τάξη, λογική και σκοπό. Έναν Θεό Δημιουργό, τού οποίου ο χαρακτήρας φανερώνεται πολύ όμορφα μέσα στις σελίδες της Αγίας Γραφής.
«Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης, ώστε αυτοί είναι αναπολόγητοι.» (Ρωμαίους 1:20)
Ομάδα «Χριστιανισμός και Επιστήμη»
1. Stephen Meyer, John Lennox, and James Tour: Three Scientists on the Origins of Everything
